Γηρίατρος… Ο παιδιατρος της τριτης ηλικιας

Η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός τόσο στην Ελλάδα όσο και στις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες. Άνθρωποι ηλικίας 70, 80, 90 και 100 ετών αναμένεται να ζήσουν 14,3 , 8,5, 4,5, και 2,5 επιπλέον έτη αντίστοιχα. Στη χώρα μας ο αριθμός ηλικιωμένων ατόμων αναμένεται να ανέλθει στο 24 %  του συνολικού πληθυσμού το έτος 2030.

Αυτό το νέο δημογραφικό προφίλ υπαγορεύει την αναγκαιότητα για σύσταση γηριατρικών δομών υγείας με διάφορες μορφές ( γηριατρική εκτίμηση, γηριατρική κλινική η κέντρο αποκατάστασης). Σε αντίθεση με τις χώρες της Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής που οι γηριατρικές δομές λειτουργούν τα τελευταία 50 έτη, στην Ελλάδα η γηριατρική βρίσκεται σε εμβρυϊκό στάδιο ανάπτυξης με συνέπεια τις μεγάλες ελλείψεις στην υγειονομική περίθαλψη, κοινωνική προστασία και μέριμνα για τους ηλικιωμένους. Ακολούθως γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης της άγνωστης στο ευρύ κοινό έννοιας της γηριατρικής.

Ποιος είναι ο στόχος της γηριατρικής;

Η γηριατρική έχει ως στόχο την ολιστική θεώρηση του υπερήλικα ασθενούς όπως αυτή διαμορφώνεται από ένα σύνολο σωματικών και ψυχικών αλλαγών που αναπόφευκτα επέρχονται με την πάροδο της ηλικίας. Η μονοδιάστατη υπόσταση μιας ασθένειας σε νεότερη ηλικία αποκτά σε ηλικιωμένους  μια πολυδιάστατη οπτική λόγω πολυπαθολογίας, πολυφαρμακίας , έκπτωσης φυσικών αμυνών και υπαγορεύει την αντίστοιχη πολύπλευρη κατανόηση, καταγραφή και αντιμετώπιση του προβλήματος.

” Στόχος της γηριατρικής είναι η διατήρηση της ποιότητας ζωής και της αυτονομίας του ατόμου στο μέγιστο δυνατό “

Αν πλέον δεν είναι δυνατή η επίτευξη της αυτοδυναμίας η παροχή της γηριατρικής φροντίδας συγκεντρώνει τις προσπάθειες της στην απάλυνση του πόνου και τη βέλτιστη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Με τι ασχολείται η γηριατρική;

Η γηριατρική ασχολείται με δυο κατηγορίες προβλημάτων. Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται τα κοινά ιατρικά προβλήματα των ενήλικων όπως τα καρδιαγγειακά προβλήματα, η υπερλιπιδαιμία, η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, οι διάφοροι καρκίνοι, οι αιματολογικές νόσοι, η νεφρική ανεπάρκεια και οι λοιμώξεις. Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τα ειδικά γηριατρικά προβλήματα όπως οι διαταραχές όρασης και ακοής, η άνοια, η κατάθλιψη, η νόσος του parkinson, το οξύ οργανικό ψυχοσύνδρομο, οι διαταραχές ύπνου, οι διαταραχές του εντέρου, η οστεοπόρωση, οι πτώσεις, η πολυφαρμακία, η υποθρεψία, οι κατακλίσεις, οι αναπηρίες και η ακινητοποίηση.

Ποιές είναι οι ενδείξεις παραπομπής σε γηριατρική εκτίμηση
– οξύ παθολογικό πρόβλημα υγείας σε άτομα άνω των 65 ετών με ανάγκη άμεσης διάγνωσης και αντιμετώπισης με η χωρίς νοσηλεία
– προληπτική ετησία/εξαμηνιαία γηριατρική εκτίμηση (check up)
– διερεύνηση ειδικών γηριατρικών προβλημάτων
– διερεύνηση άνοιας ή/ και κατάθλιψης
– γηριατρική εκτίμηση ασθενών εντός του νοσοκομείου
– γηριατρική εκτίμηση λήψης αναισθησίας και ικανότητα διενέργειας εγχειρίσεων ιδίως σε ασθενείς άνω των 80 ετών
– ανασκόπηση φαρμακευτικής αγωγής και αποφυγή πολυφαρμακίας
– ενημέρωση συνοδοί και μελών οικογενείας ανάλογα με τις ανάγκες
– κατά περίπτωση επίσκεψη κατ’ οίκον σε κλινήρεις υπερήλικες ασθενείς
– υποστηρικτική ιατρική φροντίδα σε τελικού σταδίου ασθένειες

Πως επιτυγχάνεται η γηριατρική προσέγγιση
κατά την προσέλευση του ασθενούς στο ειδικό γηριατρικό ιατρειο και μετα την καταγραφη των στοιχειων του καλειται να απαντησει ο ιδιος ή ο συνοδος του σε ένα ερωτηματολόγιο για την κατάσταση της υγείας του και να αποσαφηνιστεί η αιτία επίσκεψης στο γηρίατρο.

Στη συνέχεια ακολουθεί η διενέργεια των ειδικών κλιμάκων
1. Λειτουργική εκτίμηση
2. Εκτίμηση κινητικότητας μέσω δοκιμασιών κινητικότητας, ισορροπίας
3. Διατροφικό ιστορικό και κατάσταση θρέψης ( bmi,mna )
4. Συναισθηματική κατάσταση
5. Διανοητική κατάσταση
6. Κοινωνική κατάσταση και περιβάλλον

Και λεπτομερής καταγραφή της φαρμακευτικής αγωγής
ακολούθως ο γηριατρος προβαίνει στην πλήρη φυσική εξέταση του ασθενούς κατά συστήματα με γνώμονα τα ειδικά γηριατρικά προβλήματα και καταλήγει σε συμπεράσματα κ προτάσεις περαιτέρω αναγκαίας εργαστηριακής και απεικονιστικής διερεύνησης με στόχο τη διάγνωση και πρόταση θεραπείας της υποκείμενης νόσου. Επίσης παρέχει συμβουλές στους συγγενείς και φροντιστές για καλύτερη φροντίδα στο περιβάλλον του ασθενούς, δίνει οδηγίες προς αποφυγή πολυφαρμακίας, εξετάζει την αναγκαιότητα ορθοπεδικών βοηθημάτων , παρέχει αρωγή στη λήψη σημαντικών αποφάσεων για το ηλικιωμένο άτομο . Τέλος ορίζεται επόμενη επίσκεψη ανάλογα την περίπτωση (οξύ γηριατρικο ή παθολογικό πρόβλημα ή ετήσιο check/up) .

Γιατί είναι σημαντική η διερεύνηση του ηλικιωμένου ατόμου από ειδικό γηριατρο
η έλλειψη ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης οδηγεί συχνά σε υποθεραπεία των ειδικών γηριατρικών προβλημάτων με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι επιπλοκές τους και οι συνέπειές τους τόσο στην προσωπική υγεία του ατόμου όσο και στα οικονομικά της υγείας (επανεισαγωγές).
Η μειωμένη δραστηριότητα, η συναισθηματική απομόνωση είναι πολλές φορές αποτέλεσμα ενός μη αντιμετωπισμένου γηριατρικού προβλήματος. Ενδεικτικά μπορεί κανείς να αναφέρει την ακράτεια ούρων, την έκπτωση της ακοής, την κατάθλιψη σαν μερικά από τα αίτια κοινωνικής απομόνωσης. Η εύρεση και λύση του υποκείμενου προβλήματος βελτιώνει την ποιότητα ζωής του ηλικιωμένου και του άμεσου περιβάλλοντος του. Η απώλεια βάρους μπορεί με τη σειρά της να αποτελεί ένδειξη φθίνουσας λειτουργικότητας ή άνοιας ή οδοντιατρικού προβλήματος ή διαταραχών κατάποσης και δυσφαγίας. Σαφής καθίσταται η αναγκαιότητα εκτίμησης του ηλικιωμένου ολιστικά με συνεκτίμηση πολλών παραμέτρων από ειδικό ιατρό που κατέχει γνώση γενικής παθολογίας καθώς και ειδικές γνώσεις σε θέματα φαρμακολογίας , παιδοψυχιατρικής, γηριατρικής φυσικοθεραπείας και αποκατάστασης και γηριατρικής νοσηλευτικής φροντίδας.

Σε τι εξυπηρετεί το γηριατρικό check-up
Το ετήσιο ή εξαμηνιαίο γηριατρικό check-up απευθύνεται σε άτομα 65 ετών και άνω που δεν πάσχουν απο κάποιο οξύ παθολογικό πρόβλημα αλλά επιθυμούν την προληπτική αξιολόγηση, λεπτομερή καταγραφή και στην πορεία του χρόνου τη σύγκριση της φυσικής, λειτουργικής και διανοητικής κατάστασης τους με σκοπό την πρόβλεψη και αποφυγή μελλοντικών προβλημάτων, το σχεδιασμό διατροφής και άσκησης για τη διατήρηση ή βελτίωση της λειτουργικότητάς τους και την διερεύνηση πιθανών αναγκών υποστήριξης.
Στόχος είναι επίσης η δημιουργία και συνεχής εξέλιξη μιας διαπροσωπικής σχέσης του θεράποντα γηριάτρου με τον ασθενή του με πρωταρχικό στόχο την βέλτιστη ιατρική παροχή σε όλη την πορεία του ασθενούς κατά την τρίτη ηλικία. Με γνώση του κοινωνικού, οικογενειακού καθώς και ιατρικού ιστορικού και κατανόηση των αλλαγών που επέρχονται στην τρίτη ηλικία σε πολλούς τομείς ο γηρίατρος προσπαθει να ελαχιστοποιησει τις επιβλαβεις επιδρασεις και να διατηρησει τη λειτουργικοτητα του ατομου μεχρι τα βαθεια γεραματα. (υγιης γηρανση)

H Εσωτερική Παθολογία έχει ως αντικείμενο την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία των ενήλικων ασθενών με γενικά ιατρικά προβλήματα, πολλαπλές παθήσεις ή άτυπη κλινική εικόνα, κατά τρόπο ολιστικό, δηλαδή λαμβάνοντας υπ’ όψιν εξίσου την κοινωνική, ψυχολογική και ηθική διάσταση των κλινικών προβλημάτων των ασθενών. Το φάσμα θεραπευτικής της Εσωτερικής Παθολογίας περιλαμβάνει επί της ουσίας μια ευρύτατη γκάμα διαταραχών του αναπνευστικού, του αιμοποιητικού, του πεπτικού, του ενδοκρινικού, του κυκλοφορικού, του νευρικού, του μυοσκελετικού και του ουρογεννητικού συστήματος, καθώς επίσης τις μεταβολικές και βιοχημικές διαταραχές και τα λοιμώδη νοσήματα. Συχνά οι Εσωτερικοί Παθολόγοι καλούνται να διαχειριστούν σύνθετα ή πολυσυστημικά νοσήματα, η δε παροχή ιατρικών υπηρεσιών και φροντίδας στον ενήλικα ασθενή προβλέπεται να εξασφαλίζεται κατά προσέγγιση διεξοδική και συνεχή, τόσο σε οξείες όσο και σε χρόνιες καταστάσεις, εκτός της θεραπευτικής, ασχολούνται και με ζητήματα συμβουλευτικής των ασθενών άλλων ιατρικών ειδικοτήτων.

Στο ιατρείο παρέχονται οι εξής υπηρεσίες:

• Συνταγογράφηση φαρμάκων & διαγνωστικών εξετάσεων EΟΠΥΥ.
• Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας & προληπτικός έλεγχος (check-up).
• Ταξιδιωτικές ιατρικές συμβουλές
• Ιατρικές εξετάσεις και πιστοποιητικά για αθλητές
• Διερεύνηση και θεραπευτική προσέγγιση οξέων και χρονίων παθολογικών προβλημάτων.
• Παρακολούθηση & θεραπεία χρονίων νοσημάτων (σακχαρώδης διαβήτης, δυσλιπιδαιμίες, υπέρταση κ.λπ.).
• Παροχή ιατρικής φροντίδας σε γηριατρικούς ασθενείς.
• Ηλεκτροκαρδιογράφημα
•Μέτρηση αρτηριακής πίεσης
• Εξέταση σακχάρου και ρύθμιση αγωγής διαβητικών ασθενών
• Μέτρηση κορεσμού οξυγόνου με παλμική οξυμετρία.
• Εμβόλια
• Διατροφολογικές συμβουλές
• Γερμανόφωνη συμβουλευτική

Το σύνδρομο αυτό προκαλείται από ερεθισμό του ισχιακού νεύρου λόγω της συμπίεσης του νεύρου στον γλουτό από τον  απιοειδή μύ. Τυπικά, ο πόνος του συνδρόμου απιοειδούς αυξάνεται με συστολή του απιοειδούς μυός (κατά την αθλητική δραστηριότητα – τρέξιμο & jogging), την παρατεταμένη καθιστική εργασία ή την άμεση πίεση που εφαρμόζεται στο μυ. Συχνά είναι αποτέλεσμα κάκωσης του μυός μετά από πτώση.

Ο πόνος στη περιοχή των γλουτών είναι το πιο κοινό σύμπτωμα & γιαυτό συσχετίζεται συχνά με την ισχιαλγία πού προέρχεται απο προβλήματα στήν μέση (ΟΜΣΣ). Το Σύνδρομο Απιοειδούς Μυός μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στο περπάτημα, λόγω του πόνου στο γλουτό και τα κάτω άκρα.

Το σύνδρομο απιοειδούς είναι μία από τις αιτίες της ισχιαλγίας. Αντιμετωπίζεται με ξεκούραση και μέτρα για τη μείωση της φλεγμονής των μυών και των τενόντων του. Σε επίμονα συμπτώματα, η περαιτέρω θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει τοπική έγχυση αναισθητικού και άλλων φάρμακων. Σπάνια, η χειρουργική επέμβαση εκτελείται για να ανακουφίσει την πίεση.

Οι οπίσθιες αρθρώσεις συνδέουν τους σπονδύλους της σπονδυλικής στήλης και βοηθούν στον έλεγχο των κινήσεών της, συμβάλλοντας στην ευελιξία. Επειδή οι αρθρώσεις αυτές βρίσκονται σε συνεχή κίνηση δύναται να υποστούν υπό κάποιες προϋποθέσεις σημαντική φθορά.

Ο αρθρικός χόνδρος μπορεί να αλλοιωθεί και να υποστεί δομικές μεταβολές που οδηγούν σε φλεγμονή και σε εκφυλισμό. Tο σύνδρομο οπισθίων αρθρώσεων μπορεί να επηρεάσει τη σπονδυλική στήλη σε οποιοδήποτε σημείο από τον αυχένα και κάτω.

Ωστόσο, ο πόνος από τη φλεγμονή συνήθως ακτινοβολεί από το κάτω μέρος της πλάτης και μπορεί να επεκτείνεται κάτω από τους γλουτούς έως τους μηρούς.

Όταν αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης εκφυλιστούν και γίνουν οστεοαρθριτικές, κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος που παράγεται στην ράχη, με χαρακτηριστική επίταση ακόμη και στην παραμικρή αύξηση της κινητικότητας. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

-Ευαισθησία στην περιοχή της άρθρωσης
– Δυσκαμψία, ειδικά το πρωί
-Μειωμένη κινητικότητα και ευελιξία της σπονδυλικής στήλης

Συνεπώς, η πάθηση αποτελεί μία μορφή οστεοαρθρίτιδας που εκδηλώνεται στις οπίσθιες αρθρώσεις της Σπονδυλικής Στήλης, τις αποκαλούμενες Facet Joints. Οι αρθρώσεις αυτές είναι έτσι δομημένες, ώστε να επιτρέπουν στους σπονδύλους να «γλιστρούν» ο ένας πάνω στον άλλο χωρίς να χάσουν την επαφή μεταξύ τους.

Άνθρωποι ηλικίας άνω των 50 ετών είναι πιο πιθανό να βιώσουν τις επιπτώσεις του συνδρόμου λόγω της διαδικασίας εκφύλισης που οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα αυτών των αρθρώσεων.

Αυτό συμβαίνει διότι με την διαδικασία της γήρανσης -που είναι σημαντικός παράγοντας εκφύλισης- τα στρώματα του χόνδρου που καλύπτουν τις αρθρικές επιφάνειες, υπόκεινται σε δομικές μεταβολές και αλλοίωση της φυσιολογικής τους σύστασης. Επίσης, άλλα ανατομικά στοιχεία της σπονδυλικής στήλης αφυδατώνονται με την πάροδο του χρόνου και χάνουν την περιεκτικότητα τους σε νερό καθώς γερνάμε.

Αυτό σημαίνει ότι παράγεται λιγότερο αρθρικό υγρό. Το αρθρικό υγρό είναι η φυσική λίπανση της άρθρωσης που μειώνει την τριβή και τη φθορά. Απώλεια αυτού του προστατευτικού υγρού μπορεί να σημαίνει τη διάβρωση του αρθρικού χόνδρου, με αποτέλεσμα μία οστεώδης επιφάνεια να τρίβει συνεχώς την άλλη..

Αυτό δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό, τα μετέπειτα όμως συμπτώματα δημιουργούν σοβαρά ζητήματα.
Ένα από τα αποτελέσματα αυτής της δομικής μεταβολής του χόνδρου είναι το σύνδρομο οπισθίων αρθρώσεων.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου

Όταν χόνδρος εκφυλίζεται στις αρθρικές επιφάνειες δύναται να ξεκινήσει η διαδικασία της φλεγμονώδους αντίδρασης. Τα μικρά αισθητικά νεύρα που υπάρχουν στην περιοχή ερεθίζονται και μεταφέρουν επώδυνα ερεθίσματα, με αποτέλεσμα την παραγωγή βύθιου πόνου, αίσθηση που σχετίζεται με διάφορες μορφές αρθρίτιδας.

Επιπλέον, σε άλλα μέρη του σώματος μπορεί να αντανακλάται πόνος που προσομοιάζει με προσβεβλημένη νευρική ρίζα. Αυτό το είδος του πόνου είναι πιο πιθανό να προέλθει από την παρουσία οστικών προεξοχών συνέπεια εκφυλισμού, γνωστών ως οστεόφυτα. Αυτές οι οστεώδεις προεξοχές (οστεόφυτα) αναπτύσσονται στα χείλη των οπίσθιων αρθρώσεων ως απόκριση στη φλεγμονή, και δεν είναι κατ ανάγκη συμπτωματικά από μόνα τους. Ωστόσο, όταν τα οστεόφυτα έρθουν σε επαφή ή συμπιέσουν γειτονικές νευρικές ρίζες, διάφορα συμπτώματα μπορούν να συμβούν, όπως πόνος, μυρμήγκιασμα, μούδιασμα ή μυϊκή αδυναμία.

Ανάλογα με τη σοβαρότητά τους, τα προβλήματα αυτά έχουν τη δυνατότητα να δυσχεράνουν σε σημαντικό βαθμό την καθημερινή ζωή .

Παράγοντες κινδύνου

Η εκφύλιση του χόνδρου στις αρθρώσεις με την πάροδο του χρόνου είναι φυσικό φαινόμενο, αλλά υπάρχουν πρόσθετοι παράγοντες κινδύνου όπως:

• Γενική αδυναμία και καταβολή
• Παχυσαρκία
• Μη ενδεδειγμένη ανύψωση βαρών
• Κακή θέση ανάπαυσης
• Γενετικοί και κληρονομικοί παράγοντες
• Ηλικία
• Κάπνισμα
• Σπονδυλολίσθηση
• Ανοσοκαταστολή
• Τραυματικά κατάγματα των οστών
• Κακή στάση του σώματος
• Η σωματική επιβάρυνση (δηλαδή, μια εργασία που απαιτεί σωματική καταπόνηση με ανύψωση βάρους ή επαγγελματική αθλητική δραστηριότητα με εκτεταμένη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης)

Αν και οι παράγοντες κινδύνου της πάθησης δεν αποφεύγονται εντελώς, ωστόσο με σωστή διαχείριση μπορείτε να μετριάσετε τη σοβαρότητά της.

Τα αίτια του συνδρόμου

Οι αιτίες είναι πολλές και ποικίλες. Αυτή η κατάσταση είναι μία από τις συχνότερες αιτίες των οσφυϊκών προβλημάτων. Όπως υποδηλώνει το όνομά του συνδρόμου, αναφέρεται στη νόσο που αφορά τις οπίσθιες αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης, που συνδέουν την σπονδύλους μεταξύ τους και επιτρέπουν τη σπονδυλική στήλη να εκτελεί ελεύθερα κινήσεις κάμψης, έκτασης, στροφής και περιστροφής.

Όταν υπάρχει βλάβη ή εκφύλιση, αυτές οι αρθρώσεις, γίνονται οστεοαρθριτικές και επώδυνες και συνεπώς οδηγούν στην διάγνωση της νόσου των οπισθίων αρθρώσεων ή facet joints disease..

Οι αιτίες του συνδρόμου είναι πολλές και φαίνεται πως παίζει ρόλο και ένας γενετικός παράγοντας προδιάθεσης για τη νόσο. Οι πιο συχνές αιτίες είναι:

1. Γενετικοί παράγοντες.
2. Ηλικία.
3. Γενική φθορά του οργανισμού.
4. Εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
5. Τραυματικές κακώσεις και κατάγματα οστών.
6. Παχυσαρκία.
7. Ακατάλληλη θέση και στάση σώματος κατά την ανύψωση βάρους.
8. Κακή θέση ανάπαυσης.
9. Σπονδυλολίσθηση

Το σύνδρομο των οπισθίων αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης μπορεί μερικές φορές να είναι δύσκολο να εντοπιστεί, επειδή μιμείται άλλες νοσογόνες καταστάσεις, όπως μια κήλη δίσκου, κάταγμα κόπωσης ή ρήξη μυός. Συμπτώματα του συνδρόμου περιλαμβάνουν:

• Ευαισθησία στην πάσχουσα περιοχή.
• Οσφυαλγία
• Δυσκαμψία των αρθρώσεων
• Μειωμένη κινητικότητα ή / και ευελιξία
• Μυϊκή αδυναμία

Αν πιστεύετε ότι έχετε προδιάθεση εμφάνισης της νόσου ή πάσχετε από τα συμπτώματα της, επικοινωνήστε με το γιατρό σας ή άλλο φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης. Μέσα από τη κλινική εξέταση και τον απαιτούμενο απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφίες, αξονική ή μαγνητική τομογραφία, είναι δυνατό να καθοριστεί εάν ο πόνος σας συσχετίζεται με την νόσο και να σχεδιαστεί ένα πλάνο θεραπευτικής αντιμετώπισης.

Πέρα από τις συνηθισμένες θεραπείες, υπάρχει και μια άλλη διαθέσιμη επιλογή για την ανακούφιση του πόνου – οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που εκτελούνται σε επιλεγμένους ασθενείς. Με μικρότερο χρόνο ανάρρωσης και υψηλότερο ποσοστό θεραπευτικής ανταπόκρισης από τις παραδοσιακά ανοικτές εγχειρήσεις στην ράχη, θεραπείες με χρήση παλμικού φωτός, διαδερμικά, ανώδυνα μπορούν να σας βοηθήσουν να βρείτε ανακούφιση από το χρόνιο πόνο σας.

Τύποι του Συνδρόμου

Αυχενικό Σύνδρομο των Οπισθίων Αρθρώσεων της Σπονδυλικής Στήλης

Είναι η δομική αλλοίωση μιας ή περισσοτέρων από τις σπονδυλικές αρθρώσεις στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Αυτό το είδος της οστεοαρθρίτιδας είναι ιδιαιτέρως συχνή κατά την πορεία των ετών και μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές νευρολογικές διαταραχές και χρόνιο πόνο αν αφεθεί χωρίς θεραπεία.

Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες εκφυλιστικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, η έναρξη της θεραπείας γίνεται με συντηρητικά μέσα με χρήση πιο επεμβατικών μεθόδων σε περιπτώσεις επιμονής του πόνου και επιδείνωσης των συμπτωμάτων.
Οι σπόνδυλοι στον αυχένα (με εξαίρεση του πρώτου αυχενικού σπονδύλου, C1) συνδέονται με τους γειτονικούς σπονδύλους με τις οπίσθιες αρθρώσεις ώστε να σταθεροποιείται η σπονδυλική στήλη και να εξασφαλίζεται η ευελιξία της. Οι αρθρικές επιφάνειες καλύπτονται από χόνδρο. Ο ολισθηρός χόνδρος επιτρέπει στα οστά να γλιστρούν το ένα πάνω στο άλλο ομαλά. Με την πάροδο των ετών, ως αποτέλεσμα της άσκησης της δύναμης του βάρους του κρανίου, αυτό ο χόνδρος φθείρεται σταδιακά, καταλήγοντας τελικά σε επαφή των οστικών επιφανειών. Η εκφυλιστική αυτή διαδικασία οδηγεί σε φλεγμονή και πόνο.

Συμπτώματα και θεραπεία

Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει έναν αριθμό από συμπτώματα, ανάλογα με τη θέση και τη σοβαρότητα της φθοράς των αρθρώσεων. Τέτοια συμπτώματα είναι:

• Τοπικός πόνος στο σημείο της άρθρωσης
• Πόνος ή δυσκαμψία στον αυχένα
• Περιορισμένη κινητικότητα
• Πονοκέφαλοι
• Πόνος που ακτινοβολεί σε ώμους και τα χέρια

Η πρώτη θεραπεία γίνεται με συντηρητικά μέσα. Αυτά έχουν σκοπό να κατευνάσουν τον πόνο του ασθενούς και να αυξήσουν την κινητικότητα στην άρθρωση. Αναλγητικά φάρμακα, διατάσεις, φυσικοθεραπεία και η εφαρμογή της θερμότητας ή του πάγου όλα συνιστούν αποτελεσματικές μεθόδους θεραπείας.

Εάν ο ασθενής συνεχίζει να παρουσιάζει σημαντικό πόνο μετά την εφαρμογή συντηρητικών θεραπειών και αφού εναλλακτικές θεραπείες έχουν εξαντληθεί, ή παρουσιάζονται νευρολογικά ελλείμματα, η χειρουργική επέμβαση στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης μπορεί να συνιστάται, ώστε να εξαλειφθεί το αίτιο.

Οι χειρουργικές τεχνικές πραγματοποιούνται τόσο με εφαρμογή κλασσικών τεχνικών, όσο και με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές σε επιλεγμένους ασθενείς.

Σύνδρομο οπισθίων αρθρώσεων της οσφυϊκής χώρας της Σπονδυλικής Στήλης

Είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον πόνο που σχετίζεται με αρθρίτιδα των οπισθίων αρθρώσεων στην οσφυϊκή μοίρα (κάτω μέρος της πλάτης) της σπονδυλικής στήλης.

Η περιοχή αυτή (μέση) αποτελεί την πιο κοινή εμφάνισης του συνδρόμου. Μπορεί να παρατηρηθούν πόνος, τσούξιμο, μούδιασμα και αδυναμία των μυών στους γλουτού και τα πόδια.

Θεραπεία αρχίζει συνήθως συντηρητικά, με ένα συνδυασμό από τις ακόλουθες μεθόδους:

• Φαρμακευτική αγωγή με Μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) και ισχυρά αναλγητικά.
• Άσκηση για ενίσχυση των μυών, ώστε να βελτιωθεί η αντοχή τους, με συνέπεια ευελιξία, στήριξη και σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης.
• Η τροποποίηση της συμπεριφοράς για τη βελτίωση της μηχανικής και της στάση του σώματος.
• Χρήση Ραδιοσυχνοτήτων (RF) για νευρεκτομή ώστε να διακόψουν την μεταφορά σημάτων πόνου από τους αισθητικούς νευρικούς κλάδους της προσβεβλημένης περιοχής.
• Νευρόλυση των αισθητικών νευρικών έσω κλάδων με χρήση χημικών παραγόντων.

Εάν τα χρόνια συμπτώματα επιμένουν παρά την παρέλευση αρκετών εβδομάδων ή μηνών με εφαρμογή συντηρητικής θεραπείας, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να συστηθεί.
Στην χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνονται και οι σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που εξασφαλίζουν λιγότερους μετεγχειρητικούς κινδύνους και μικρότερες περιόδους ανάρρωσης σχετικά με τις παραδοσιακές τεχνικές ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων στη σπονδυλική στήλη.

Θεραπεία συνδρόμου

Όταν ο πόνος και τα άλλα συμπτώματα του συνδρόμου επηρεάζουν καθημερινά την ποιότητα της ζωής, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν ειδικό γιατρό.

Κάποιες φορές χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό από αναλγητικά φάρμακα, φυσικοθεραπεία, τροποποίηση συμπεριφοράς, εγχύσεις κορτικοστεροειδών, εγχύσεις αυξητικών παραγόντων και άλλες συντηρητικές μεθόδος θεραπείας μπορεί να βελτιώσουν ή και να απαλλάξουν τον ασθενή από τα ενοχλητικά συμπτώματα.

Για τον πόνο και την ακαμψία που συνοδεύουν τη νόσο, υπάρχει μια ποικιλία από διαθέσιμες επιλογές, συμπεριλαμβανομένων των κάτωθι:

• Ζώνες και υποστηρικτικοί κηδεμόνες
• Υποστηρικτικά μαξιλάρια
• Βελονισμός
• Χειροπρακτική
• Εναλλαγή θερμών–ψυχρών επιθεμάτων
• Φυσικοθεραπεία
• Αποφυγή σωματικής καταπόνησης
• Εκγύμναση
• Yoga, Pilates, κολύμβηση
• Ισχυρά αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη σκευάσματα κ.ά.

Εάν τα συντηρητικά αυτά μέτρα αποτύχουν μπορούμε να προβούμε σε πιο επεμβατικές μεθόδους αντιμετώπισης:

1. Έγχυση φαρμακευτικών ουσιών δια ενέσεως στις οπίσθιες αρθρώσεις. Μια κοινή ένεση θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανακούφιση από τον πόνο και την ταλαιπωρία που αντιμετωπίζετε. Εάν μια κοινή ένεση είναι επιτυχής στην ανακούφιση του πόνου για μερικούς μήνες, αυτό θα αποτελέσει λόγο να επιμείνουμε σε μια συντηρητική, μη χειρουργική θεραπευτική αγωγή, η οποία θα μπορούσε να προσφέρει καλύτερη για εσάς λύση για μακροχρόνια ανακούφιση.

Πριν ένας γιατρός σας χορηγήσει ένεση, πρέπει πρώτα να εξακριβωθεί ποια περιοχή της σπονδυλικής στήλης του ασθενούς πάσχει. Στη συνέχεια, ο ιατρός θα χορηγήσει ένα τοπικό αναισθητικό για να βοηθήσει να μειωθεί ο πόνος από το τσίμπημα της βελόνας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα ηρεμιστικό μπορεί να χορηγηθεί για να βοηθήσει τον ασθενή να χαλαρώσει πλήρως. Αφού έχει χορηγηθεί το αναισθητικό ή / και ενδοφλέβια καταστολή, μια βελόνα εισάγεται στην προσβεβλημένη άρθρωση με χρήση εξοπλισμού απεικόνισης για να βεβαιωθεί ότι η βελόνα έχει εισαχθεί στην κατάλληλη θέση μέσα στην πάσχουσα άρθρωση και πραγματοποιείται έγχυση αναισθητικής φαρμακευτικής ουσίας μαζί με ποσότητα κορτιζόνης. Συνήθως, ο ασθενής αισθάνεται άμεση ανακούφιση από τον πόνο και βελτίωση των συμπτωμάτων του.
Οι περισσότεροι ασθενείς είναι σε θέση να επιστρέψουν στη φυσιολογική δραστηριότητα αμέσως μετά την θεραπευτική έγχυση. Η κορτιζόνη ως μια μακράς δράσης ορμόνη θα συνεχίσει να παρέχει ανακούφιση από τον πόνο για αρκετούς μήνες. Εάν αυτές οι μέθοδοι αποτύχουν να ανακουφίσουν τον ασθενή, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να συστηθεί.

2. Η Χειρουργική αντιμετώπιση γίνεται με διάφορες τεχνικές με κοινό και κύριο σκοπό όλων την άρση της συμπίεσης ή/και του ερεθισμού των νεύρων.

Με την χρόνια καταπόνηση, με την παρέλευση των ετών και την προοδευτική γήρανση, οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις οδηγούν σε ανατομική παραμόρφωση και δομική αλλαγή του αρθρικού χόνδρου των οπισθίων αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης, μία κατάσταση που αποκαλείται οστεοαρθρίτιδα. Με την διάβρωση του χόνδρου, οι αρθρικές επιφάνειες αναγκάζονται να τρίβονται η μία στην άλλη. Αυτή η τριβή των οστών στις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης μπορεί να οδηγήσει σε ερεθισμό των αισθητικών έσω κλάδων νεύρων που μεταφέρουν σήματα πόνου απευθείας στον εγκέφαλο από μια δυσλειτουργική οπίσθια άρθρωση.

Μια άλλη οδυνηρή συνέπεια της απώλειας χόνδρου στις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης, είναι ο σχηματισμός των οστεοφύτων. Οστεωδών δηλαδή προεξοχών ως «σπιρούνια», που αποτελούν υπερβολική παθολογική αύξηση του οστού που παράγει ο οργανισμός, ως αντίδραση στην υπερβολική τριβή. Αν αυτά τα οστεόφυτα προσκρούουν στις ρίζες των νεύρων ή του νωτιαίου μυελού, τότε μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα, την πλάτη ή και πόνο που ακτινοβολεί στα άκρα. Φαγούρα, μούδιασμα και αδυναμία των μυών και μπορεί επίσης να συμβεί.
Συνέπεια των ανωτέρω είναι η ανάπτυξη χειρουργικών προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση του πόνου:

i) Χειρουργική αφαίρεση των οστεοφύτων που συχνά είναι το «κλειδί» για την απελευθέρωση της παγιδευμένης νευρικής ρίζας και απαλλαγή από τα συμπτώματα που οφείλονται σε αυτή.

ii) Απονεύρωση ή νευρεκτομή των έσω νευρικών κλάδων των οπισθίων αρθρώσεων όπου η χειρουργική επέμβαση διακόπτει την λειτουργία των αισθητικών εκείνων νευρικών ινών που μεταφέρουν αισθητηριακά σήματα άλγους από τις οπίσθιες αρθρώσεις. Αυτοί οι νευρικοί κλάδοι δεν είναι κεντρικής σημασίας για τη λειτουργία της άρθρωσης, έτσι ώστε να δύναται να εξαλειφθούν με ασφάλεια.

Οι δύο παραπάνω διαδικασίες έχουν απλοποιηθεί ιδιαίτερα με τον σύγχρονο τεχνολογικό ιατρικό εξοπλισμό και εκτελούνται σε βάση εξωτερικών ασθενών.

Κατά τη διαδικασία αυτών των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών, σύστημα συσκευής χρήσης παλμικού φωτός (διοδικού λέιζερ) και άλλα μικρο-χειρουργικά εργαλεία διέρχονται διά μικρού σωλήνα, ο οποίος εισάγεται μέσω μιας μικρής τομής εντός του προσβεβλημένου τμήματος της σπονδυλικής στήλης.

Μέσω αυτού του σωλήνα, οι χειρουργοί μπορούν να εξατμίσουν τους έσω νευρικούς αισθητικούς κλάδους (θερμική νευρεκτομή) και να αφαιρέσουν προσεκτικά τα οστεόφυτα.

Ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές έχουν βοηθήσει δεκάδες χιλιάδες ασθενείς να βρουν ανακούφιση και να απαλλαγούν από πόνο της σπονδυλικής στήλης.
Επικοινωνήστε με ειδικευμένους ιατρούς για να ενημερωθείτε για τα πολλά οφέλη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής. Στις μέρες μας η τεχνολογία προσφέρει τις δυνατότητες για πραγματοποίηση επεμβάσεων χρησιμοποιώντας καινοτόμες τεχνικές που πραγματοποιούνται χωρίς γενική νάρκωση, χωρίς τομή δέρματος με νυστέρι, αναίμακτα με τον ασθενή να λαμβάνει εξιτήριο εντός 2 ωρών, έτοιμος να επανέλθει στην φυσιολογική του δραστηριότητα και καθημερινότητα.

Παράλληλα, προσφέρεται η ειδική ορθοπεδική – μυοσκελετική φυσικοθεραπεία

Με τη χρήση ήπιων και ανώδυνων τεχνικών, γίνεται κινητοποίηση των σπονδύλων και των αρθρώσεων, με αποτέλεσμα την άμεση ανακούφιση του πόνου και την πλήρη αποκατάσταση του φυσιολογικού εύρους κίνησης.

Ο βελονισμός-ωτοβελονισμός με laser- χωρίς βελόνες- , που είναι εξειδικευμένη και αποτελεσματική μέθοδος για τη θεραπεία του οξέος και χρόνιου πόνου της σπονδυλικής στήλης και των αρθρώσεων.
Η εφαρμογή της είναι ανώδυνη και τα αποτελέσματα είναι άμεσα, από την πρώτη κιόλας συνεδρία, στον οξύ πόνο. Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα σε κεφαλαλγίες και ημικρανίες.

Η νόσος της παχυσαρκίας

Η παχυσαρκία έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας σε όλο τον κόσμο. Στις ΗΠΑ, όπου η παχυσαρκία αποτελεί μείζον ζήτημα για τις υπηρεσίας υγείας, υπολογίζεται ότι 97 εκατομμύρια ενήλικες είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 50% του πληθυσμού των ενηλίκων της χώρας. Από αυτή την ομάδα, 11 εκατομμύρια ενήλικες πάσχουν από σοβαρή παχυσαρκία. Στην Ελλάδα το 35% του γενικού πληθυσμού στη είναι υπέρβαρο, ενώ το 22,5% παχύσαρκοι. Η παχυσαρκία παίρνει τη μορφή πανδημίας και το ανησυχητικό είναι ότι η χώρα μας είναι πρώτη σε ποσοστά παχυσαρκίας και ειδικά της παιδικής στην Ευρώπη.
Η παχυσαρκία είναι μια υπερβολική συσσώρευση του σωματικού λίπους, πέραν του φυσιολογικού, που δημιουργείται όταν η πρόσληψη θερμίδων με την τροφή υπερβαίνει τις ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού.
Προκειμένου να εκφρασθεί η παχυσαρκία με κάποια μονάδα μέτρησης και να εκτιμηθούν οι κίνδυνοι για την υγεία χρησιμοποιείται ο Δείκτης Μάζας Σώματος ή ΔΜΣ (Body Mass Index ή BMI), ο οποίος υπολογίζεται ως εξής:

ΔΜΣ= Βάρος σώματος (σε κιλά) / Ύψος² (σε μέτρα)
Αναλόγως του ΔΜΣ μπορεί κανείς να χαρακτηριστεί:

Τα αίτια της παχυσαρκίας

Η παχυσαρκία μπορεί να οφείλεται σε έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω παράγοντες:

Κληρονομική προδιάθεση
Την ικανότητα του οργανισμού να διαχειρίζεται την προσλαμβανόμενη από την τροφή ενέργεια
Τις διατροφικές συνήθειες
Την σωματική άσκηση
Ψυχολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες

Τι προκαλεί η παχυσαρκία;

Όπως προαναφέρθηκε, η παχυσαρκία είναι νόσος. Οι σχετιζόμενοι με αυτήν κίνδυνοι για την υγεία είναι μεταξύ άλλων:

Εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη (τύπου ΙΙ)
Προβλήματα με αρθρώσεις (πχ αρθρίτιδες)
Αρτηριακή υπέρταση
Υπερλιπιδαιμία
Καρδιακές παθήσεις
Παθήσεις ήπατος και χοληφόρων
Διαταραχές πεπτικού συστήματος (πχ γαστροοισοφαγική παλλινδρόμηση)
Προβλήματα αναπνευστικού συστήματος (πχ υπνική άπνοια και άσθμα)
Ψυχολογικά προβλήματα όπως κατάθλιψη
Διαταραχές έμμηνου κύκλου στις γυναίκες και προβλήματα στην εγκυμοσύνη
Ακράτεια ούρων
Χαμηλότερο συνολικό προσδόκιμο επιβίωσης

Επιπλέον, τα προβλήματα που βιώνει στην καθημερινή ζωή ο παχύσαρκος έχουν να κάνουν με την δυσκολία στην κινητικότητα, εύκολη κόπωση και καταπόνηση και δυσκολία σε απλές καθημερινές πράξεις όπως η χρήση μέσων μεταφοράς ή η προσωπική υγιεινή. Πολλές φορές αυτά οδηγούν χαμηλή αυτοεκτίμηση και κοινωνικό αποκλεισμό του.
Ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές της παχυσαρκίας;

Η δίαιτα, η σωματική άσκηση και η λήψη ειδικής φαρμακευτικής αγωγής αποτελούν τα μέσα για την συντηρητική θεραπευτική προσέγγιση που συχνά είναι επιτυχής βραχυπρόθεσμα. Ωστόσο, στην νοσογόνο παχυσαρκία τα αποτελέσματα της συντηρητικής αγωγής σπάνια διαρκούν. Συνήθως οι ασθενείς διαδοχικά χάνουν και κερδίζουν βάρος με σοβαρές συνέπειες στην υγεία τους. Πολλές έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι ασθενείς μπορούν να χάσουν περίπου το 10% του σωματικού βάρους τους, αλλά τείνουν να επανακτήσουν τα δύο τρίτα του εντός ενός έτους, και σχεδόν όλο μέσα σε πέντε χρόνια.
Παρά τα χαμηλά ποσοστά επιτυχίας της οι περισσότεροι ιατροί συστήνουν τουλάχιστον μία φορά προσπάθεια απώλειας βάρους μέσω συντηρητικής αντιμετώπισης καθώς μπορεί να έχει καλύτερα αποτελέσματα για έναν συγκεκριμένο ασθενή αλλά και αποτελεί ένα καλό βοήθημα για την χειρουργική θεραπεία.
Η χειρουργική θεραπεία της παχυσαρκίας ΔΕΝ είναι αισθητική χειρουργική ή μια χειρουργική επέμβαση για να γίνει κάποιος πιο όμορφος, παρά την αντίληψη που επικρατεί σε πολύ κόσμο. Ο παχύσαρκος ασθενής έχει ανάγκη να μειώσει τους κινδύνους για την υγεία του που προαναφέρθηκαν και την ώρα που θα χειρουργηθεί είναι πολύ πιθανό να έχει ήδη εκδηλώσει κάποιο νόσημα σχετιζόμενο με την παχυσαρκία του. Αυτό αυξάνει τους κινδύνους μιας ήδη δύσκολης και επιβαρυντικής για τον οργανισμό χειρουργικής επέμβασης. Η Βαριατρική Χειρουργική, όπως διαφορετικά λέγεται η χειρουργική της παχυσαρκίας, βρίσκεται από την μια μεριά της ζυγαριάς. Από την άλλη είναι οι κίνδυνοι για την υγεία του ασθενούς λόγω της παχυσαρκίας του. Ο ρόλος του εξειδικευμένου Ιατρού είναι να υπολογίσει από τι κινδυνεύει περισσότερο ο ασθενής (από την παχυσαρκία ή την χειρουργική της αντιμετώπιση) και να προτείνει στον ασθενή την επέμβαση που με το λιγότερη δυνατή επικινδυνότητα θα επιτευχθεί το μεγαλύτερο δυνατό όφελος για τον ασθενή.
Πότε πρέπει η παχυσαρκία να αντιμετωπισθεί χειρουργικά;

Οι ενδείξεις για χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι:

Δείκτης Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) > 40
Δείκτης Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) > 35 και συνύπαρξη ενός τουλάχιστον από τα νοσήματα:
Σακχ. Διαβήτη τ.ΙΙ,
Αρτ. Υπέρταση
Υπερλιπιδαιμία
Στεφανιαία Νόσος
Υπνική Άπνοια
Εκφυλιστική αρθροπάθεια σε αρθρώσεις που φέρουν το ΒΣ
Φλεβική ή λεμφική στάση στα κάτω άκρα
Πνευμονική Υπέρταση
Βρογχικό Άσθμα
Ηλικίες 18 – 65
Νοσογόνος παχυσαρκία επί 2 τουλάχιστον έτη
Αποτυχημένες προσπάθειες συντηρητικής αντιμετώπισης

Σε γενικές γραμμές, η Βαριατρική Χειρουργική επεμβαίνει στην φυσιολογική διαδικασία πέψης. Η απώλεια βάρους επιτυγχάνεται με την ελάττωση της απορρόφησης των συστατικών των τροφών και των προσλαμβανόμενων θερμίδων.
Έχουν περιγραφεί διαφόρων τύπων βαριατρικές χειρουργικές επεμβάσεις, αλλά οι πιο συχνά πραγματοποιούμενες είναι:

Η τοποθέτηση ρυθμιζόμενου γαστρικού δακτυλίου (Swedish Adjustable Gastric Banding – SAGB)
Η κάθετη επιμήκης γαστρεκτομή ή «γαστρικό μανίκι» (Sleeve Gastrectomy)
Η γαστρική παράκαμψη (Roux-en-Y Gastric Bypass – RYGB)

Οι επεμβάσεις αυτές πραγματοποιούνται πλέον λαπαροσκοπικά και στα χέρια μιας εξειδικευμένης και έμπειρης βαριατρικής χειρουργικής ομάδας ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι και επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι όπως το ενδογαστρικό μπαλόνι ή η ενδογαστρική πτύχωση, ενώ έχουν λιγότερους κινδύνους, τα αποτελέσματά τους είναι συγκρίσιμα με αυτά της συντηρητικής θεραπείας και οι περισσότεροι ιατροί δεν τα θεωρούν πλέον εναλλακτική πρόταση.
Οι επεμβάσεις της Βαριατρικής Χειρουργικής έχουν αυξημένο διεγχειρητικό και περιεγχειρητικό κίνδυνο και απαιτούν ιδιαίτερη τεχνική δεξιότητα και γνώσεις. Ο ασθενής για μεγάλο διάστημα πριν και μετά το χειρουργείο χρειάζεται παρακολούθηση και ιδιαίτερες οδηγίες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της επέμβασης. Ως εκ τούτου, η παχυσαρκία αντιμετωπίζεται από επιστημονική ομάδα, η οποία εκτός από τους εξειδικευμένους Χειρουργούς περιλαμβάνει διατροφολόγο, ψυχολόγο και Ιατρούς άλλων ειδικοτήτων (όπως Ενδοκρινολόγο και Καρδιολόγο). Εξυπακούεται, δε, ότι το νοσοκομείο που στεγάζει Βαριατρική ομάδα μπορεί να ανταπεξέλθει στις ιδιαιτερότητες και ανάγκες της Χειρουργικής της παχυσαρκίας.

Δημογραφικά Στοιχεία

Όνομα: Δρ.Βαρβάρα Δογιάμη

Ημερομηνία Γέννησης: 03/07/1979

Άγαμη

Πτυχιακή και μεταπτυχιακή Εκπαίδευση

▪ 2018: Επιστημονικά υπεύθυνη τμήματος Παθολογίας, Προληπτικής Ιατρικής και Γηριατρικής και Ιατρικής Αντιγήρανσης στο Ιδωτικό Πολυιατρείο Medihall

▪ 2015: Επιμελήτρια Α Ορθοβιοτικής Ιατρικής

▪ 2014: απόκτηση τίτλου εξειδίκευσης Γηριατρικής

▪ 2014:  διδάκτωρ ιατρικής σχολής Πανεπιστημίου Ruhr-Universität Bochum Γερμανίας-θέμα διδακτορικής διατριβής:”Εκτίμηση της επίπτωσης της ηπατίτιδας C στην μητρόπολη του Ruhrgebiet”.

▪ 2014: απόκτηση τίτλου εξειδίκευσης Υπερηχολογίας της Παθολογίας

▪ 2014: απόκτηση τίτλου επειγοντολόγου Ιατρού

▪ 2012: απόκτηση τίτλου ειδικότητας Παθολογίας

▪ 2012: απόκτηση τίτλου εξειδίκευσης Διατροφολογίας

▪ 2004: Πτυχίο Ιατρικής Σχολής, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Πατρών (Βαθμός Πτυχίου: 7.31, «Λίαν Καλώς»)

Άδεια Ασκήσεως Ιατρικού Επαγγέλματος

▪ Νομαρχία Αθηνών, Τομέας κεντρικός Διεύθυνση δημόσιας υγείας (20/08/2004)

▪ Τίτλος Ιατρικής ειδικότητας Παθολογίας (2012)

▪ Τίτλος εξειδίκευσης Διατροφολογίας (2012)

▪ Τίτλος εξειδίκευσης Γηριατρικής (2014)

▪ Τίτλος εξειδίκευσης Υπερηχολογίας της Παθολογίας (2014)

Επαγγελματική Εμπειρία

▪  2013-2015: Επιμελήτρια Α’ στο πρότυπο Κέντρο Γηριατρικής και Γηριατρικής Αποκατάστασης Marienhospital Wattenscheid – Katholisches Klinikum Bochum (KKB) – Μέλος του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ruhr-Universität Bochum (RUB)

▪  2012-2013: Επιμελήτρια Α’ στην Γ΄ Παθολογική Κλινική του Elisabethhospital – KKB – Μέλος του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ruhr-Universität Bochum (RUB)

▪  2008-2012: ειδικευόμενη ιατρός Παθολογίας στην Γ΄ Παθολογική κλινική του Elisabethhospital – KKB – Μέλος του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ruhr-Universität Bochum (RUB)

▪  2007-2008: ειδικευόμενη ιατρός Παθολογίας στην Παθολογική κλινική του Barbarahospital Katholisches Klinikum Emscher Lippe (KKEL)

▪  2005-2006: εκπλήρωση υπηρεσίας υπαίθρου στο Κέντρο Υγείας – Γενικό Νοσοκομείο Μολάων Λακωνίας με εξάμηνη παράταση θητείας

▪  2004-2005: ειδικευόμενη ιατρός στην παθολογική, χειρουργική και καρδιολογική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Μολάων Λακωνίας

Μέλος Επιστημονικών Συλλόγων

▪ Ιατρικός Σύλλογος Westfalen Lippe Γερμανίας

▪ Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών

▪ Γερμανική Εταιρεία Παθολογίας

▪ Γερμανική και Ευρωπαϊκή Εταιρεία Διατροφολογίας

▪ Γερμανική Εταιρεία Γηριατρικής

Ανακοινώσεις σε Ελληνικά & Διεθνή συνέδρια – Posters

▪ Παρουσίαση της υποψήφιας διδακτορικής εργασίας σε Poster στα πλαίσια του Viral Hepatitis Congress με υποτροφία για τον τίτλο του καλύτερου νεαρού επιστήμονα

Ξένες γλώσσες

Γερμανικά      Großes Deutsches Sprachdiplom Goethe Institut

Αγγλικά          Σε πολύ καλό επίπεδο γραπτού και προφορικού λόγου

Χρήση Η/Υ

▪ Παρουσίαση της υποψήφιας διδακτορικής εργασίας σε Poster στα πλαίσια του Viral Hepatitis Congress με υποτροφία για τον τίτλο του καλύτερου νεαρού επιστήμονα

Χρήση Η/Υ

Άρτια χρήση:

▪  Computer Software: Microsoft Office

▪  Internet UpToDate, Medline, Medscape, PubMed